پنج شنبه, 23ام آذر

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی یادمان از بسته‌شدن پرونده الواح شیکاگو تا کشف یک بنای بزرگ هخامنشی

یادمان

از بسته‌شدن پرونده الواح شیکاگو تا کشف یک بنای بزرگ هخامنشی

هفته گذشته میراث‌فرهنگی با تخریب خانه بنان آغاز شد و با بسته‌شدن پرونده الواح هخامنشی ظرف یکسال و نیم‌ آینده و کشف یک بنای بزرگ هخامنشی در نزدیکی تخت‌جمشید به‌ پایان رسید.

خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گروه میراث‌فرهنگی ـ بنایی بزرگ از دوره هخامنشیان در نزدیکی تخت جمشید کشف شده‌است. باستان‌شناسان معتقدند این بنا که در دوره کوروش ساخته شده است.
 
تل آجری، محوطه‌ای باستانی‌ است که این‌روزها با کلنگ باستان‌شناسان ایرانی و ایتالیایی جان دوباره‌ای گرفته‌است. هیات باستان شناسی چندی پیش و در پی سومین فصل کاوش خود در این محوطه، موفق به کشف بنایی بزرگ از دوره هخامنشیان شدند.
 
«علیرضا عسگری چاوردی»، سرپرست ایرانی هیات کاوش در تل آجری، دراین‌باره به CHN گفت: «طی کاوش‌های باستان شناسی هیات مشترک ایرانی- ایتالیایی در حریم تخت جمشید، در شهر پارسه بنایی شگفت انگیز متعلق به روزگار نخستین هخامنشیان در فارس کشف شد. ابعاد این بنا حداقل 33 در 33 متر است و هزاران آجر لعابدار در ساخت آن بکار گرفته شده است.»
 
وی در ادامه گفت: «ضخامت دیوارهای این بنا 10 متر است. کشف چنین بنایی با این عظمت، حجم و تعداد آجرهای لعابدار در منطقه فارس برای نخستین بار انجام می شود.»
 


پرونده الواح هخامنشی تا یک‌سال و نیم آینده بسته می‌شود
 
رییس موسسه شیکاگو اما درخصوص وضعیت پرونده و نقش ایران و دانشگاه شیکاگو در روند توقیف پرونده الواح هخامنشی اینطور عنوان می‌کند: وقتی که ایران در سال‌های قبل از حضور در دادگاه آمریکا خودداری کرد، دانشگاه شیکاگو با گرفتن 2 وکیل درصدد دفاع از پرونده برآمد و مانع از دست رفتن الواح هخامنشی شد.
 
او ادامه می‌دهد: اما پس از آنکه حکومت ایران وارد ماجرا شد و تصمیم به گرفتن وکلای جداگانه‌ گرفت، موسسه دیگر از وضعیت قانونی الواح هخامنشی اطلاعی ندارد. ما اکنون تنها نظاره‌گر هستیم و اطلاعات را از طریق وکلای ایرانی کسب می‌کنیم. اما امیدوار هستیم که تا یک سال و نیم آینده موضوع پرونده الواح هخامنشی حل شود.
 


خانه «بنان» با خاک یکسان شد
 
خانه استاد بنان هم به فهرست بلند تخریبی‌های خانه‌های تاریخی تهران پیوست. خانه استاد آواز ایران تخریب شد تا جایش ساختمان بلند سیمانی سر به فلک بگذارد.
 
این خانه تاریخی که در نیاوران، بلندی‌های جمال آباد، نبش کوچه مینا، پلاک 12 قرار داشت، حالا از هر خاطره‌ای تهی شده و تهران یکی دیگر از بناهای مشاهیر خود را از دست داد.
 
«محمد بهشتی»، مشاور ارشد سازمان میراث فرهنگی، تخریب این خانه را به مثابه از دست دادن صاحبان تهران می داند: «تهران شهر خاطره است. خاطره‌های این شهر را صاحبان این خانه به وجود آورده‌اند. اکنون شنیده‌ام که خانه بنان را تخریب کرده‌اند».
 
این خانه در حالی تخریب می‌شود که تا همین چند سال پیش پیچک‌هایش با فشار دست کنار می‌رفتند و حیاطش پر از چنار و اقاقی بود. بنان از سال 54 در این خانه دو طبقه زندگی می‌کرد که ایوانی رو به بلندی‌های دماوند داشت.
 


طلایی:قول می‌دهیم که خانه اتحادیه حفظ شود
 
سال هاست که « خانه اتحادیه» معروف به خانه دایی جان ناپلئون (لوکیشن سریال دایی جان ناپلئون ) در بیم و امید، تجاری یا فرهنگی شدن روز را به شب می‌رساند. این بار اما خانواده اتحادیه این بار دیگر خود دست به کار شدند تا به این شایعه « مالکان خواستار تخریب خانه نیاکان خود هستند» پایان دهند.
 
به همین منظور، اهالی رسانه، دوستداران و فعالان میراث فرهنگی امروز به مناسبت جشن تهران از این خانه تاریخی دیدار کردند تا شاید راه حلی برای حفاظت از این بنای تاریخی پیدا شود. «مرتضی طلایی»، نایب رییس شورای شهر و «رحمت‌الله حافظی»، رئیس کمیسیون سلامت شورا هم در این دیدار حضور داشتند. طلایی به نیابت از اعضای شورای شهر، جلوی همه اهالی رسانه قول داد که در صورت همکاری خانواده اتحادیه، این خانه حفظ و احیا شود.
 
 

بابک اتحادیه، یکی از سهم داران خانواده اتحادیه در بازدید از خانه نیمه خرابه اتحادیه اعلام کرد که خانواده اتحادیه می‌خواهند اینجا حفظ شوند. اما اکنون ما با آدم‌هایی طرف هستیم که می‌خواهند اینجا را خراب و آن‌ را تجاری کنند. حتی نگاه آنان باعث شده است که قیمت گذاری خانه با مشکل رو به رو و دچار سیر نزولی شود.
 
به گفته او، در آخرین نقشه کارشناسی 2 هزار متر از این زمین نیست.
 
بابک اتحادیه گفت:«خواست خانواده اتحادیه این است که اینجا تغییر کاربری ندهد. اینجا تبدیل به مرکز فرهنگی شود. تبدیل به دانشگاه شود. اگر چه خانواده اتحادیه هم احتیاج دارند به وجه مالی این خانه اما اگر اقدامات عادلانه صورت بگیرد، هر دو منظور بر آورده می‌شود. دلیل جمع شدن دوستداران میراث فرهنگی و اهالی رسانه هم همین است. کسی که متولی کار فرهنگی باشد و بخواهد اینجا را بخرد، در اولویت قرار دارد.
 

سازهای ایرانی در خطر!
 
سازهای سنتی در ایران قیمت مشخصی ندارد. از 20 هزار تومان شروع می‌شود و به رقم‌‌های میلیونی هم می‌رسد. آنطور که کارشناسان می‌‌گویند تاکنون هیچ دستگاه و سیستم نظارتی هم وجود نداشته که بر نوع کیفیت و قیمت سازها نظارت دقیقی داشته باشد. اتفاقی که سبب شده شرایط فعلی سازهای سنتی ایران را به‌چالش بکشد و سازندگان‌ سازهای باکیفیت را از دور رقابت خارج کند.
 
این درحالی است که واسطه‌گری‌هایی که میان برخی از مدرسان حوزه موسیقی و فروشندگان سازهای سنتی ایران صورت می‌گیرد سبب شده که این آشفته بازار روز به روز وضعیت نامناسبت‌تری پیدا کند.
 
«خسرو گلشنی» سازنده ساز سه‌تار در پاسخ به این پرسش که در بسیاری از موارد مشاهده شده که تفاوت قیمت سازها و نبودن راهی برای سنجش کیفیت تولیدات سبب شده که خریدار برای خرید ساز با مشکلات جدی مواجه شود به خبرگزاری CHN می‌گوید: سازسازی به‌طور کلی شامل دو مقوله می‌شود؛ مبحث اول مربوط به هنرمندانی می‌شود که تولیدات آن‌ها جنبه هنری دارد و هنرمند سازساز هستند و دسته دوم به افرادی برمی‌گردد که هدف آن‌ها صرفا تولید بالا و بیزنس در این حوزه است. بسیار به‌ندرت می‌بینیم که در کارگاه‌ها استادکار مشغول به کار باشد. درحال‌حاضر جای استادکار را عده‌ای کارگر گرفته‌اند که با کیفیت بسیار پایین ساز می‌سازند.
 
 گلشنی تاکید کرد: برای افرادی که در کارگاه‌ها مشغول به‌فعالیت‌ هستند و هیچ تخصصی در زمینه سازسازی ندارند فرقی ندارد ساز بسازند یا زیره کفش. این کارگاه‌ها تولیدی و سری ساز هستند و درحال‌حاضر بیشترین ضربه را به صنعت و هنر سازسازی وارد کرده‌اند. من بارها کنار خیابان ساز سه‌تار را دیده‌ام که با قیمت‌ 20 هزار تومان به‌ فروش می‌رسد. سازی که دیگر سه‌تار نیست و شبه‌سه‌تار است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه