سه شنبه, 23ام مرداد

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی صنایع دستی یک هنرمند صنایع دستی: با زین‌سازی خداحافظی می‌کنم

صنایع دستی

یک هنرمند صنایع دستی: با زین‌سازی خداحافظی می‌کنم

یک هنرمند رشته‌ی «زین‌سازی» گفت که دوست دارد هنرش را آموزش دهد تا ذخیره‌ی 60 سال تلاشش برای این هنر نابود نشود، ولی امیدی به انجام این کار ندارد، چون کسی مشتاق آموختن هنر «زین‌سازی» نیست.

به گزارش خبرنگار بخش صنایع دستی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، زین‌سازی جزو رشته‌های در حال منسوخ شدن صنایع دستی در ایران است و بسیار معدودند کسانی که هنوز به تولید اثر در این رشته می‌پردازند و از طریق هنرشان کسب درآمد کنند. همان تعداد اندک هم ممکن است همین روزها با این هنر خداحافظی کنند و برای کسب درآمد، راهی به‌جز تولید صنایع دستی در پیش گیرند.

بشیر صادقی، یکی از هنرمندانی است که هنوز در استان زنجان به تولید زین اسب می‌پردازد. او درباره‌ی نحوه‌ی ورودش به این کار، گفت: از سه‌ سالگی به زین‌سازی مشغول شدم، چون زین‌سازی حرفه‌ای است که از پدرم به من ارث رسید و من تا امروز که بیش از 60 سال سن دارم، راه پدرم را رفته‌ام، ولی همین روزها ممکن است این هنر را برای همیشه ترک کنم.

او ادامه داد: رشته‌ی زین‌سازی فوت شده است، به‌خاطر همین، در حال خداحافظی با این رشته هستم. زمانی پدرم، برادرم، خودم و چند کارگر در یک کارگاه زین تولید می‌کردیم، ولی حالا فقط خودم هستم که من هم چون محصولات هنر زین‌سازی فروش ندارند، به‌زودی این کار را ترک خواهم کرد. تقریبا هیچ فروشی ندارم و هزینه‌ی روزمره‌ی خود را هم نمی‌توانم با این حرفه درآورم. وسایل گران است و کسی هم محصول را نمی‌خرد.

این هنرمند اظهار کرد: وقتی متوجه شدم هزینه‌ی زندگی‌ام را از راه فروش زین نمی‌توانم کسب کنم، شروع به تهیه و فروش کمربند، جافشنگی، کیف، ساک و جلد اسلحه کردم، حالا هم هزینه‌ی زندگی‌ام را از این راه به‌دست می‌آورم.

صادقی بیان کرد: اگر سفارش باشد، من تا هزار عدد زین می‌توانم بسازم؛ ولی سفارشی داده نمی‌شود. زینی که مردم از من می‌خرند حدود 20 سال عمر می‌کند و اگر با مواد اولیه‌ی مرغوب تهیه شود، حتی بین 30 تا 40 سال عمر خواهد کرد. زین، ماده‌ی غذایی نیست که نیاز باشد مدام تهیه شود، به همین دلیل، همان کسانی هم که آن را می‌خرند برای سال‌های طولانی می‌توانند از آن استفاده کنند.

‌او درباره‌ی نحوه‌ی تهیه‌ی زین‌، توضیح داد: تهیه‌ی زین کار دشواری است، مواد اولیه‌ی زین بوی خوشایندی ندارد. ضمن این‌که نحوه‌ی تهیه‌ی آن نیز سخت است. مواد اولیه‌ی زین چرم، تخته و آهن است و از برش، ممتاژ، قالب زدن و رنگ کردن این بخش‌ها تهیه می‌شود.

صادقی گفت: امیدوارم این رشته نابود نشود، ولی معتقدم به‌زودی این اتفاق می‌افتد. از اعضای خانواده‌ی من هم که هنرمند این رشته هستم، هیچ‌ کسی به این حرفه مشغول نیست. سه فرزند دارم که از میان آن‌ها تنها پسرم به این حرفه علاقه‌مند است، ولی او هم می‌گوید زین‌سازی کار و درآمد ندارد.

او با بیان این‌که علاقه‌مندم زین‌سازی را آموزش دهم تا این هنر باقی بماند و برای آموزش آن‌ هم پول نمی‌خواهم، ادامه داد: فقط دوست دارم که افراد یاد بگیرند تا ثمره‌ی 60 سال زحمتی که برای این رشته کشیدم و تجربه‌ای که ذخیره کردم، از بین نرود و بتوانم آن را آموزش دهم؛ ولی کسی نیست که علاقه‌مند باشد این حرفه را یاد بگیرد.

وی در پایان اضافه کرد: من تا کنون از سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری وام نگرفته‌ام، چون یک‌بار که برای گرفتن وام اقدام کردم، گفتند که مبلغ پرداختی به من حدود 300 تا 400 هزار تومان خواهد بود که این میزان هم با توجه به گرانی و وضعیت بازار، به درد من نمی‌خورد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه