چهارشنبه, 20ام آذر

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی ادبیات

ادبیات

سیمای زیبای پیامبر اسلام (ص) در شعر فارسی

صاحب‌نظرانی که با ادبیات جهان اسلام آشنا بوده و ادبیات زبان‌های مختلف ملل اسلامی را مطالعه کرده‌اند و از ذوق شعری برخوردارند، به خوبی می‌دانند که زبان فارسی در میدان مدایح نبوی از دیگر زبان‌ها گوی سبقت را برده و از این نظر غنی‌ترین زبان است.

کامیار عابدی مطرح کرد: بدترین دوره نقد شعر و ادبیات در ۴۰ سال اخیر مربوط به «الان» است

کامیار عابدی مقطع بعد از سال ۹۲ را بدترین دوره نقد شعر و ادبیات در ۴۰ سال اخیر دانست و گفت: جامعه به دلایل مختلف به دلزدگی از نقد و تحلیل شعر رسیده و فضای مجازی هم به این جریان دامن زده است.

ساختارِ ساختارها - دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی

آن چه فرهنگ ایرانی و ساختار کلان آن را در عصر فردوسی و بیرونی برجستگی ویژه بخشیده است، «آزادی خرد» است که در منازعات اشاعره و معتزله به چشم می آید. وقتی تفکر اشعری بر فرهنگ ایرانی حاکم شد، چراغ خرد به خاموشی گرایید و ساختار ساختارهایی که بر محور «یقین» استوار شده بود جای خود را به «حجیت ظن» سپرد و گزاره های گمانی جای گزاره های منطقی را گرفتند.

حکایت ابن بلخی از استخر و مرودشت و بنای تخت جمشید در قرن ششم

استخر و مرودشت: استخر در ایام ملوک فرس دارالملک ایشان بودست و به آغاز گیومرث چیزی بنا کرده بود و هر پادشاه کی می نشست بر آن زیادتی می کرد و تهمورث بر خصوص بسیار عمارت آن کرد و چون پادشاهی به جمشید رسید آن را به شهری عظیم کرد چنانک بلوک آن از حد حفرک تا آخر رامگرد بود.

ترجمۀ کهن پارسی از یک متن عربی - ترجمۀ کهن مقامات حریری

ترجمۀ متون عربی به زبان پارسی سابقه‌ای دیرینه در میان دیوانسالاران ایرانی داشته‌است که نخستین و بهترین آنها تاریخنامۀ طبری که در حقیقت همان ترجمۀ تاریخ طبری می باشد که به «تاریخ بلعمی» شهره است. چنانکه محمد روشن شرح می دهد: «تاریخنامۀ طبری، ترجمۀ «اخبار الامم و الملوک اثر نامدار محمد بن جریر طبری است که پس از «مقدمۀ شاهنامۀ ابومنصوری» که رساله واری بیست و سه برگی است و به فرمان ابو منصور عبد الرزاق طوسی به سال 346 هجری قمری گرد آوری گشته است، دومین متن منثور تاریخ دار زبان فارسی است.

کهن‌ترین نسخه سفرنامه ناصرخسرو

قدیمى‌ترین نسخه‌هاى سفرنامه ناصرخسرو منحصر به دو نسخه‌اى است که در کتابخانه ملى پاریس نگهدارى مى‌شود. یک نسخه به خط نستعلیق است که ١٩٧ صفحه دارد و هرصفحه آن ده سطر دارد و به قطع کوچک است. این نسخه در سال ١٢٩۴هجرى قمرى مطابق با سال ١٨٧٧ میلادى نوشته شده است. نسخه دیگر نیز به خط نستعلیق نوشته شده و هر صفحه شامل هجده سطر است و به قطع وزیرى است و ١۶١ صفحه دارد. این نسخه در سال ١٢٩٢ هجرى قمرى مطابق با١٨٧۴ میلادى از روى نسخه اى کپى بردارى شده است که در سال ١٢٠٧ هجرى قمرى مطابق با سال ١٧٩٢ میلادى نوشته شده است.

در همین زمینه