یکشنبه, 28ام بهمن

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی ادبیات

ادبیات

سعدی و دنیای امروز

شخصیت یا هنر سعدی دو بعد بسیار مهم دارد. یکی پرداختن به مقولۀ بسیار مهم عشق است و دیگری بعد آموزگاری و نصیحت گری وی. دربارۀ عشق از دیدگاه سعدی به تفصیل سخن گفته شده است. پس به همین مختصر اکتفا کنیم که بزرگ‌ترین آموزۀ سعدی برای دنیای امروز، عشق است. چیزی که سخت بدان نیازمندیم. عشقی که از دیدگاه سعدی مطرح می‌شود و بسیاری از شاعران کلاسیک ما از جمله مولانا و حافظ و دیگر بزرگان به آن اشاره کردند، عشقی است که احیاگر دل‌هاست. دلیل خلقت است.

رمضان در شعر مولوی، سعدی و حافظ

اسماعیل آذر می‌گوید: ماه رمضان و مسئله روزه‌داری پیوسته مورد توجه شاعران ایرانی در طی قرون متمادی بوده و شاعران کم و بیش در این زمینه شعر دارند، البته مطالب و ابیاتی که درباره «عید فطر» وجود دارد، به مراتب بیش‌تر است.

مولانا چگونه از رمضان می‌گوید؟

توفیق سبحانی می‌گوید: مولانا با دین عجین است و رمضان نیز به همین علت در اشعار او وجود دارد و البته رمضان در ظاهر و باطن شعر مولانا رسوخ کرده است و او به خوبی و روشنی می‌تواند تمامی مفاهیم را بیان کند.

غزل «شاه شمشاد قدان» حافظ شیرازی در وصف ماه بنی‌هاشم

فصیح ترین قسمت این شعر بی گمان همین بیت است. خونین کفنان، زیباترین لغت این بیت است که مسلما شهیدان کربلا را یادآور می‌شود.

تأثیر شعر فارسی در غرب

دنیای مغرب‌زمین چگونه به شعر فارسی رغبت و علاقه پیدا کرد؟ نخستین رویارویی جهان اسلام با اروپا در دوره جنگهای صلیبی رخ داد، ولی در همان زمان تحقیقات و علوم اسلامی از طریق اسپانیا– که از سال 93ه‍.ق (711م) ضمیمه امپراتوری اسلامی شده بود– به اروپا راه یافت.

شمیم کلام امام علی (ع) دراشعار حافظ

شعر حافظ بیت الغزل معرفت و بیانگر ارادت حافظ به امام علی (ع) وبهره مندیش از کلام او است. برخی مفاهیمی که خواجه از کلام امام علی (ع) دریافت کرده است عبارتند از : بیان دون همتی زمانه، هنرناشناسی مردم، کساد بازار علم وادب وابتلای ارباب فضل وکمال ؛ بی وفایی و بی معرفتی انسانها، رواج ریا و تزویر، فقدان جوانمردی و مروت ؛ وصف دنیای غدار؛ آرزوهای دور ودراز انسان وعمر محدود او؛ قدر وارزش آدمی، همچنین نکته هایی در روش زندگی از جمله: مدارا با مردم؛ توصیه بر عیب پوشی وراز داری؛ توکل بر خدا؛ نیکی بر خلق وپرهیز از آزار آنان؛ صبر برامور زندگی تا یافتن پیروزی؛ ارزش کار برای خدا و پرهیز از چشمداشت به پاداش دیگران؛ تکیه بر رحمت الهی ، پرهیز از غرور به سبب عبادات؛ یادآوری مرگ ، عبادت و پرستش تنها برای تأسی به ذات لایزال باری؛ ممارست وتوجه در ذکر ویاد خدا.

در همین زمینه