چهارشنبه, 26ام مهر

شما اینجا هستید: رویه نخست ایران پژوهی تیره‌های ایرانی

تیره‌های ایرانی

کردان؛ مرزداران همیشه سرفراز ایران

کردان ساکن ایران، از حدود باختر آذربایجان غربی. کردستان، استان کرمانشاه، استان ایلام و شمال غربی استان خوزستان تا (دهلران) زندگی می‌کنند و عمدتا گویش آنان کردی (کرمانجی) است و چنانچه شهر به شهر و روستا به روستا در شیوه سخن گفتن آنان کاوش کنیم، در می یابیم که زبان این مردم آرام آرام دگرگون می شود و از کردی مهابادی به کرمانجی (کرمانشاهی)، لری ایلامی، لری (خرم آبادی)، بختیاری، بلوچی، پشتون تغییر می‌یابد تا آنجا که سخن گفتن کردان، همسانی‌های بسیاری با شیوه مکالمه پشتون های افغانستان دارد و نشان دهنده هم خونی، هم نژادی مردمانی است که در فلات بزرگ ایران زندگی می‌کنند و در همین حال، با هندیان شبه قاره هند نیز، عموزاده هستند.

ایرانیان ملی رای می‌دهند، نه قومی و محلی

ایران در آغاز دهه 90، انتخابات پرشور و بااهمیتی را پشت‌سر گذاشت. تحلیلگران خارجی و داخلی بر این باورند که نتیجه این انتخابات ایران را قدرتمندتر خواهد کرد و بر توان ملی خواهد افزود. در این بین به نظر می‌رسد، وقت آن رسیده است که پس از پایان قطعی رقابت‌ها سراغ نقد و بررسی رفتار سیاسی نخبگان کشور در قالب تبلیغات انتخاباتی برویم. هرچند اغلب، مقوله هویتی و همبستگی ملی به‌عنوان مسائل حاشیه انتخابات تلقی می‌شود، اما این مباحث تاثیرات بسزایی در بلندمدت در حافظه جمعی و ناخودآگاه جامعه دارد. حمید احمدی، استاد دانشگاه و یکی از نخستین پژوهشگران و مولفان مسئله هویت ملی در کشور است که در دو دهه گذشته کتاب‌ها و مقالات زیادی در این زمینه منتشر کرده است و افراد زیادی تحت‌تاثیر اندیشه‌های وی به مدافعه از ملیت و حاکمیت ملی روی آورده‌اند.

ریشه‌های ژرف پارسی در ارسباران - 2

ارسبار: در شهرستان خداآفرین، روستاهای کنار رود ارس و کرانهٔ رود ارس را ارسبار می‌گویند. بار در فارسی کرانه را گویند؛ برای نمونه در جویبار، رودبار، زنگبار، دریابار؛ پس، ارسبار یعنی کرانهٔ ارس؛ همین واژه، به روشنی نشان می‌دهد بر کامهٔ آنچه آن گروه کم شمار می‌گویند، نام این رودخانه ارس است؛ نه آراز! که اگر چنین نبود، این واژه بایستی آراز بار می شد؛ نه ارسبار!

بیانیه تحلیلی فعالان دانشجویی و اجتماعی آذری در خصوص اقدامات خصمانه جمهوری باکو علیه ایران

قریب به ۱۰۰ سال است که از «آذربایجان» نامیده شده منطقه «آران» و «خان نشین های شکی و شروان» می گذرد. در طول این سال ها جریان های ضد ایرانی قفقاز از هیچ تلاشی در جهت دشمنی با آذربایجان و مردم ایران فروگذاری نکرده اند. در بیست سال گذشته، تلاش دوایر و ادارات فرهنگی حکومت باکو در راستای مستحیل کردن فرهنگ آذربایجان در فرهنگ ترکیه و همچنین سرکوب علایق و انتخاب های این مردم و دشمن جلوه دادن کشور دوست و برادر (ایران) نزد افکار عمومی جمهوری باکو، همگی تلاش هایی مرموز و ناجوانمردانه در برابر «ما» بوده است.

زبان آذری - احسان یارشاطر

زبان قديم‌تر مردم آذربايجان، شعبه‌ای از زبان‌های ايرانی بوده است که به مناسبت انتساب به آذربايجان، آذری خوانده می‌شود و بعضی از واژه‌ها و جمله‌های آن در کتاب‌های جغرافيا باقی‌مانده و برخی نيز در بعضی ده‌ها‌ و نقطه‌های دوردست هنوز وجود دارد. تغيير زبان گفتاری از آذری ايرانی به آذری ترکی از زمان تسلط سلجوقيان آغاز شد و در دوره‌ی تسلط ترکمن‌ها و آغاز عصر صفوی بيش‌تر شهرها و ده‌ها را شامل شد.

توسعۀ سیستان و بلوچستان و چالش‌های پیش‌رو

توسعه یکی از مفاهیم جاری و پر مصرف است؛ از مطالب روزنامه‌ها و نشریه‌ها گرفته تا متون سیاسی، اداری و علمی، از محاورات روزمره تا مناظره‌های سیاسی و فرهنگی همه و همه به این مفهوم ارجاع می‌دهند. بارها و بارها واژه توسعه مورد استفاده و استناد قرار می‌گیرد، بی‌آنکه گویندگان و یا نویسندگان توافق روشنی درباره این مفهوم داشته باشند.

در همین زمینه