پنج شنبه, 02ام آذر

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی شعر به یاد هم میهنان زلزله‌زدهٔ استان بوشهر - بوشهر من!

شعر

به یاد هم میهنان زلزله‌زدهٔ استان بوشهر - بوشهر من!

سراینده بانو هما ارژنگی

 

باز هم لرزیدی ای خاک کهن
باز افزودی  مرا  درد  و  محن

ناگهان از لرزه های مرگبار
کلبه‌ها شد بر سر مردم هوار

دست بدکاری ز خیل اهرمن
شعله زد بر دامن بوشهرِ من

شد از این بیداد و پژواک جنون
دشتی و خور موج و کاکی واژگون

سنگ و چوب و خشت در هم بافتند
بام‌ها و کوچه‌ها بشکافتند

با هجوم مرگ و فریاد جرس
زندگی آهسته افتاد از نفس

جای امواج بلند و خوش نوا
شهر شد یکباره چاووشِ عزا

نازنینم گر چه گشتی چاک چاک
بر تو می‌نازم هم از پور و نیاک

بر تو می‌نازم من ای خاک سپند
گشته نامت از دلیرانت بلند

تنگسیرت، تنگِ شیرستان بود
خاکِ دلوارت، دلیرستان بود

نام تو از روزگاران کهن
کرده آذین پیکرِ مام وطن

مکر  روبه پیشگان را دیده‌ای
بر سپاهِ گرگها شوریده‌ای

راستی را کز شکستن‌های تو
کی پذیرد کاستی بالای تو!

تاکه چرخ هستی و گردون بپاست
آتش عشق وطن در جان ماست

ققنسی زاینده دارد در نهان
تا ابد پاینده ماند جاودان

بیست و دوم فروردین نود و دو (22 فروردین‌ماه 1392)

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه