پنج شنبه, 08ام خرداد

شما اینجا هستید: رویه نخست ایران پژوهی ایران پژوهی

ایران پژوهی

بررسی آثار و دیدگاه‌های تئودور نولدکه

تئودور نولدکه (1836-1930م)، در دوم مارس 1836میلادی در شهر هاربورگ (که از سال 1977 به منطقه هامبورگ ضمیمه شد) به دنیا آمد. نکتۀ شگفت در زندگانی نولدکه این است که وی در سراسر زندگی‌اش که نزدیک به یک قرن به درازا انجامید، هیچ‌گاه به کشورهای شرقی سفر نکرد؛ علیرغم اینکه زمینۀ تخصصی و فعالیتهای وی همگی مربوط به تاریخ و زبان و فرهنگ این کشورها بوده است.

پیرامون مباحث فرهنگ ملی (16) - ملت‌گرایی، دانش تحقیقی است

باید بدانیم که خواست‌ها، آرزوها و آرمانهای افراد وابسته به یک ملت، نهادهای اجتماعی هستند. «همزاد» بخشی از آن و آن چه را که دانش ملت گرایی بر پایهٔ بررسی و پژوهشی اعلام می‌دارد، افراد وابسته به آن ملت نیز با خواست‌ها و آرمانهای قلبی خود، قبول و تایید می‌کنند. از این رو، تکلیف در علم ملت گرایی، همبسته‌ای است از فرآیند «ژرف اندیشی علمی» و «آرمان شناسی فردی».

ایران و ایران‌گرایی در گذشت روزگاران

نقطه‌ی اوج خودآگاهی ملّی ایرانی که اوستا و سنگ‌نوشته‌های هخامنشی و متن‌های پهلوی و شاهنامه و حتا بسیاری دیگر از متن‌های فارسی در آن اتّفاق دارند دعوی ایرانی در رهبری جهان، در ایجاد نظم جهان بر پایه‌ی بینش ایرانیِ مبارزه‌ی نیک و بد، است. همین نکته که مادها خود را ایرانی و هخامنشیان خود را ایرانی، از تخمه‌ی ایرانی می‌نامیدند و در اوستا سخن از سرزمین‌های ایرانی و فّر ایرانی است، به گمان نگارنده نشان آشکاری است بر این که در ایران، احساس ملی، یعنی آگاهی به یک هویت ایرانی، ورای هم‌بستگی قومی، بسیار زودپرورد بوده است.

پیرامون مباحث فرهنگ ملی (16) - شناخت آشکار و پنهان پدیده‌ها

شناخت گذشته، امروز و آینده، چونان دانه‌های تسبیح می‌باشند. برای شناخت مسیر دانه‌ها، آگاهی به شکل رشته‌ی پیوند دهنده‌ی آنها، از دانستن شکل یکایک دانه‌ها، ضروری‌تر است.

هفت کشور

ایرانیان کهن، جهان را به هفت کشور یا اقلیم بخش می‌کردند. هفت کشور یا اقلیم، خشکی‌های شناخته شده‌ی جهان در روزگار کهن از دید ایرانیان بوده است که امروز نیز همان می‌باشد.

پیرامون مباحث فرهنگ ملی (15) - شناخت رویدادها از دیدگاهی نو

شناخت گذشته، امروز و آینده، چوان دانه‌های تسبیح است. تاریخ در عرف معمول، تنها به شرح ساده‌ای از هر یک از دانه‌های تسبیح می‌پردازد و از رشته‌ای که آنان را به هم می‌پیوندد و بخش بزرگی از آن زیر دانه‌ها پنهان است، غافل می‌ماند. در حالی که برای شناخت مسیر دانه‌ها، آگاهی به شکل رشته‌ی پیوند دهنده‌ی آنها، از دانستن شکل یکایک دانه‌ها، ضروری‌تر است.

در همین زمینه