یکشنبه, 28ام بهمن

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی ادبیات

ادبیات

فردریش نیچه، سعدی و حافظ

نام سعدی و حافظ، تنها نام متفکران و شاعران ایرانی عهد اسلامی است که در نوشته‌های فریدریش نیچه آمده است.

فرزانگی و شیدایی

جنبش مشروطه‌ی ایران، به مثابه‌ی نهضتی فراتر از یک هیجان رهاشده و با انگیزه‌ها و زمینه‌هایی عمیق‌تر و وسیع‌تر از بسیاری انقلاب‌ها، اثری ژرف در ساخت‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور ما داشته است؛ چنان‌چه پس از گذشت نزدیک به صد سال از وقوع آن، هنوز محل بحث، فحص و چالش‌های فراوانی است.

‏مرگ و حیات در «حدیقه» سنایی

موضوع مرگ و حیات، از مهمترین مسائلی است که انسان در طول تاریخ با آن مواجه بوده و همچنان در پی یافتن پاسخی درست، از چرایی آفرینش و فلسفة آن است.

یک قطعه شعرنفیس درباره زلزله تبریز در سال1139ه.ق

داستان زلزله و تحلیل آن در ادبیات فارسی، داستانی کم و بیش محل توجه است و اشعار و اخباری در باره آن وجود دارد. برخی از شاعران که شاهد زلزله‌ هایی بوده و از آن ها جان سالم بدر برده اند، اشعاری در این باره سروده اند. در این اشعار جدای از آن که سعی کرده اند تاریخ وقوع زلزله را بیان کنند، به طور معمول تحلیل‌ هایی هم در باره چرایی وقوع این حوادث به دست داده اند. غالب اینان، روی ظلم و جور و رواج آن به عنوان عامل زلزله تاکید کرده اند. این نگاه آنهاست که در جای خود باید مورد بحث قرار گیرد.

نگاهی ديگر: زن در ادبیات کهن

ادبِیات قلمرو تجربه هاست.باور این واقعیت است که زندگی با معناست و معناِی زِیستن را در هر فرهنگِی از ادبِیات آن فرهنگ ، باِید جست؛

در همین زمینه