یکشنبه, 09ام آذر

شما اینجا هستید: رویه نخست فردوسی و شاهنامه شاهنامه

شاهنامه

همایش بزرگ ِ شناخت و بزرگداشت ِ فردوسی در تهران و توس 87

پیش از این، در درآمد ِ 347 مژده ی برگزاری ی ِ همایش ِ شناخت و بزرگداشت ِ فردوسی در ایران را به خوانندگان ارجمند ِ این تارنما داده بودم. امروز خبر رسید که این همایش، دیروز (25 اردیبهشت) -- که برای ِ بزرگداشت ِ فردوسی نامزدشده است -- همزمان، در تهران و شیراز و توس برگزار گردیده است.
ایسنا (خبرگزاری ی دانشجویان ایران) و نیز ایرنا (خبرگزاری ی رسمی ی ایران)، گزارشهایی را از این رویداد ِ فرخنده ی ِ فرهنگی در رسانه های جهانی نشرداده اند که با خشنودی و سپاس از ناشران ِ گزارشها، متن آنها را به منزله ی پیوستی بر درآمد 347 در این صفحه می آورم.

سخن در شاهنامه(شاهرخ مسکوب)

به نوشیروان گفتند در هندوستان کوهی است و برآن کوه گیاهی که مرده را زنده می کند. معلوم شد که آن کوه "دانش" و آن گیاه "سخن" است؛ گیاه سخن برکوه دانش! پیش از این - در آفرینش جهان - آوردیم که آفرینش به اندیشه است و اندیشه در سخن (کلام قدسی) پدیدار می شود.

ایدئولوژی و مبانی وحدت فرهنگی و ملی ایران ـ توران ـ هند در شاهنامه فردوسی

آن چه در زیر از نظر خوانندگان ارجمند می‌گذرد، بخش‌هایی از مقدمه‌ی مجله نخست شاهنامه فردوسی به زبان روسی است. این تحقیق و اظهارنظر درباره‌ی فردوسی و شاهنامه فردوسی در دوران اوج قدرت اتحاد شوروی و سلطه‌ی ایده‌ئولوژی کمونیسم، به عمل آمده است که باید گفت: هرگز خورشید حقیقت، پشت ابرهای تیره پنهان نمی‌ماند. در پژوهش مزبور، روح بلند فردوسی، جذبه و عظمت شاهنامه و فرهنگ اهورایی ایران و توران، از دید و قلم، استادان فرهنگستان علوم شوروی دور نمانده است.

یادداشت های شاهنامه: چراغ راهنمایی به هزارتوهای حماسه ی ایران

نج شایگان حماسه ی ملّی ی ایران و بزرگترین نمایشگاه فرهنگ ایرانی، به گفته ی درست ِ استاد دکتر جلال خالقی مطلق، ویراستار ِ بهترین و رساترین چاپ ِ تاکنون نشریافته ی آن، متنی است "دشوار ِ آسانْ نما". این سخن ِ استاد خالقی، برآیند ِ آزمون ِ دشوار ِ چند ده ساله ی ایشان در کار ِ ویرایش ِ این اثر ِ گرانْ سنگ است و هرکس که سر و کاری جدّی با این متن داشته باشد، درستی ی آن را گواهی می کند.

اُپرای ِ "رُستم و سهراب": سومین اجرا در ایران، همزمان با روز ِ بزرگداشت حكيم توس

در درآمد ِ 347 و افزوده ی ِ پیوست ِ آن، از برنامه ی بزرگداشت ِ فردوسی در ایران سخن گفتم و به برخی از بخش های آن اشاره کردم. امروز دو گزارش تازه در همین راستا به دفتر من رسید. یکی از دوست ارجمند آرش اخوّت از اصفهان که خبر ِ سخنرانی ی دوست دانشمندم آقای دکتر جلال خالقی مطلق در موزه ی هنرهای معاصر آن شهر، درباره ی سنجش حماسه های ایران و یونان و دیگری یادآوری ی دوست گرامی احمد رُنّاسی از پاریس درباره ی گزارشی از اجرای تازه ی اُپرای رستم و سهراب درتهران در تارنمای بخش فارسی ی بی بی سی.

شاهنامه، گنجینه ‌فصاحت ‌فارسی‌

وی در روزگار جوانی همسری گزیده بود و چنان که از سرآغاز داستان بیژن بر می‌آید، همسرش باسواد و هنرمند بوده، چنگ می‌نواخته،‌ زبان پهلوی می‌‌دانسته و از روی کتاب‌‌های پهلوی داستان بیژن و منیژه را برای فردوسی می‌‌خوانده است تا او آن را به نظم در آورد.

دومین یادوارۀ بزرگداشت فردوسی

دومین یادوارۀ بزرگداشت فردوسی به یاری گنجینه نقش جهان، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، انجمن بیستون، کمیسیون ملی یونسکو در ایران، کمیتۀ ملی ایکوم ایران، دوهفته‌نامه امرداد و انتشارات کلهر،25 تا 30  اردیبهشت‌ماه1387 در مجموعه فرهنگی ‌ـ تاریخی کاخ نیاوران به ‌شرح زیر برگزار می‌شود.

شاهنامه شناسنامه

سال‌ها پیش، از یک روزنامه‌نگار و نویسنده بزرگ مصری پرسیدند: «چرا شما که صاحب یک سرزمین باستانی بودید و  اهرام و فراعنه و ابوالهول داشتید، زبان و فرهنگ کهن خود را از دست دادید و امروز همه به زبان عربی صحبت می‌کنید؟». او در پاسخ گفت: «چون ما فردوسی نداشتیم».

در همین زمینه