دوشنبه, 23ام مهر

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی زیست بوم

زیست بوم

ارسباران در حسرت دیروز

ارسباران با مساحتی بالغ بر 80 هزار و 654 هکتار روزگاری نه‌چندان دور یکی از مناطق رویشی نادر برای گونه‌های کمیاب جانوری محسوب می‌شد.

پریشان، پریشان است

اگر با یک هواپیمای سبک بر بالای کوه‌های زاگرس به طرف جنوب پرواز کنید، وقتی که سلسله شکوهمند زاگرس با چند کنگره که شباهت به گرده دایناسورها دارد، به آخر می‌رسد، طبیعت، پایان زاگرس را با یک دریاچه جشن می‌گیرد درست مانند نقطه پایان در انتهای یک علامت تعجب بزرگ. این دریاچه را پریشان می‌نامیم.
 

گاهی حیات هم مسدود می‌شود

 آنها می‌گویند برخی از پیامدهای محیطی سدها غیرقابل کنترل و نگران‌کننده است و از این نظر احداث یک سد جدید باید همراه با اما و اگرهای بسیار باشد و برای مهار منابع آب بهتر آن است که سراغ روش‌های دیگر مثل آبخیزداری و آبخوان‌داری برویم یا دست‌کم اینکه سدها را هرچه کوچک‌تر بسازیم.

من یک تهرانی هستم

من و شما چند بار شاهد بیرون ریختن زباله از پنجره خودرو‌ها بوده‌ایم؟ چند بار مقابل در پارکینگ ما یک خودرو دیگر پارک شده است؟ چند بار با صدای تخلیه آهن در نیمه شب از خواب پریده‌ایم و چند بار مقابل خانه و یا مغازه ما نخاله ساختمانی تخلیه شده؟
رفتار ما هیچ مناسبتی با فرهنگ غنی و گذشته با افتخار و رفتار پدران ما ندارد. من فکر می‌کنم، ما هم می‌توانیم تهران را یکی از قابل سکونت‌ترین شهرهای دنیا ببینیم.

نگاه دوباره به فضای سبز

جای تأسف است که ما امروز چنان درگیر و دار زندگی روزمره خود هستیم که به ندرت به اطراف خود نگاه می‌کنیم و جزئیات را می‌بینیم.

قدر نمی‌شناسیم

 عجب مملکتی است این خاک پرگهر؟ آنان که سعادت دیدار گوشه‌هایی از این مرز و بوم را داشته‌اند خوب می‌دانند که نیازی به دیدن دنیا ندارند.
هرچه بخواهیم همین‌جا داریم. هرجا که برویم زیبایی‌های خاصی را می‌بینیم که مکمل زیبایی‌های نقاط دیگر است و نه تکرار آن. از تهران جدا می‌شویم، در راه استان سمنان. استانی که یک‌سوم مناطق حفاظت شده و پارکهای ملی را در خود جای داده است! حدود 2 میلیون هکتار! به وسعت چند کشور اروپایی.

در همین زمینه