پنج شنبه, 27ام خرداد

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی شعر

شعر

کوبانی - سرودهٔ سیاوش تهرانی

باز اینجا لانه ضحاک شد                 دخت کوبانی عروس خاک شد

ایرانی ِ آذری - سرودۀ استاد عبدالعلی ادیب برومند

کند فخر بر نام ایران زمین / ز ژرفای اندیشه نی سَرسَری.

دیوان حافظ (لسان‌الغیب) - غزل شماره 94

رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس / گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت    //      در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا / سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت.

کوبانی - سرودهٔ نادره بدیعی / پیش‌کش به کودکان کوبانی

فرزندکوبانی ایران زمین  که دلم باتوست  سرافرازانه بایست  چون سروهای بلند ایران

حافظ و قرآن پارسی - سرودهٔ سید محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار)

سحر باشد لسان او لاریب                   راستی، راستی لسان الغیب         /      خواجه قرآن به سینه داشته است       گوهر آبگینه داشته است.

مولوی - سرودۀ استاد عبدالعلی ادیب برومند

مولوی ای آن که کشف راز پنهان کرده‌ای                             خلق را از رازمندیهات حیران کرده‌ای.

در همین زمینه