جمعه, 25ام آبان

شما اینجا هستید: رویه نخست کتاب‌شناخت کتاب‌خانه کتاب «زبان آذربایجان و وحدت ملی ایران» به صورت الکترونیکی

کتاب‌خانه

کتاب «زبان آذربایجان و وحدت ملی ایران» به صورت الکترونیکی

کتاب «زبان آذربایجان و وحدت ملی ایران» نوشته ناصح ناطق را در قالب پی دی اف (PDF) را از اینجا دریافت کنید

زبان آذربایجان و وحدت ملی ایران
نوشته: ناصح ناطق
ناشر: انتشارات بنیاد موقوفات دكتر محمود افشار
تعداد صفحه: 115
اندازه كتاب: وزیری - سال انتشار: 1358

وطن، نخستین اصل مشترک همبستگی افراد یک ملت است. همۀ اهل یک وطن مانند افراد یک خانه باید در حفظ آن کوشا باشند. وطن کشوریست که قرنها مردمانی با هم در آن زندگانی کرده، شادی و غم، نیک وبد و رنج و راحت آن را در طول زمان با هم دیده‌اند و به صورت تاریخ برای آنها مجسم گردیده است. مردمی که در این وطن مشترک جغرافیایی و تاریخی زندگانی می‌کنند ممکن است زبانها و دینهای مختلف داشته باشند، اما اگر دشمن به وطن حمله کند وظیفۀ همگان است که از آن دفاع نمایند. برای اینکه مردم کشور با هم حسن تفاهم داشته باشند باید زبان یکدیگر را بفهمند، وگرنه ممکن است که بسبب نافهمی، داستان مثنوی مولوی برای آنها پیش آید، و آن اینکه چهار نفر همراه که زبان مشترک نداشتند مایل به خریدن و خوردن انگور بودند، ولی چون هریک آن را به‌زبان مادری خود می‌گفت موفق به انجام مقصود نشدند. پس لزوم یک زبان مشترک عمومی که تمام افراد وطن از کوچک و بزرگ بتوانند بوسیله آن با هم مکالمه و مکاتبه کنند بدون هیچ تردیدی لازم است. بچه‌ها در دامان مادر و در کوچه و بازار، بدون رفتن به مدرسه، به زبان مادری و محلی خود صحبت می‌کنند و رفع حوایج می‌نمایند. اما زبان عمومی ملی را باید در دبستان عمومی و رایگانی بیاموزند تا بتوانند با مردم استانهای دیگر وطن که همزبان مادری آنها نیستند صحبت کنند. در ایران پس از انقراض ساسانیان و اختلاط زبان پهلوی با زبان عربی تدریجاً زبان فارسی دری کنونی شکل گرفت و همۀ تیره‌های ایرانی به طور مشترک، ادبیات و فرهنگ عظیمی در این زبان بوجود آوردند و زبان مشترک بیشتر مردم و رسمی همه ایران گردید. بنابراین اکنون این زبان است که می‌تواند و باید زبان مشترک عمومی کشور باشد. اما وجود و لزوم زبان مشترک ملی رافع و مانع وجود زبانهای محلی نیست. بنابرآنچه گذشت کسانی که طالب وحدت ملی و تمامیت ارضی ایران، این وطن مشترک، هستند باید به ترویج و تعمیم زبان ملی در تمام کشور کوشش کنند. در مورد زبان قدیم آذربایجان، آقای ناصح ناطق حق مطلب را ادا کرده‌اند.

دیدگاه‌ها   

0 #1 عبدالله 1393-02-01 16:33
مثنوی یک شاعر آذری در وصف پان ترکان
منبع: تارنمای آذری ها
یکی گرگکی بود بی دست و پای / همی کرد زوزه که پان تورکم های
نِیم ز اهل ایـران مـغــول زاده ام / نـوشــتـه نــژادم بـه قــلاده ام
بـود بـر دلــم کـیــن ز ایــرانـیـان /بخواهم جدا کـــــرد "آذربایجان"
به الهام علی اف یکی نـوکـــرم / فروشـم بـه او مـلـت و کـشـورم
کـنـم جـعـل تـاریـخ و جـغــرافیا / سـلاحـم دروغ و نـفـاق و ریـــــا
به فردوسی طوس توهیـن کـنم /بـه یـکـدیـگـر اقـوام، بـدبـیـن کـنم
بود سنگ پا پیش من چون حریر / کـنی گـوش حـرفـم زنـی تو کهیر
چو بیشرمی و زشتی افزون نمود /ز حـد زوزه ی مـفت بـیـرون نـمود
بـزد بـر سـرش نـاگهان نره شـیر /که ای گرگ بی دست و بی پا, بـمیـر
تـحـمـل نـمـودیـم از اندازه بیش /نـگـر بـر خـودت ابـلـه زشـت کـیش
تو بدبخت نادان بدین دست و پا /تـوانـی کَـنـی سـر ز ایــران جـدا؟!
دو گوشت بـپـیـچـم بِــبُـرم زبــان / اگـر بـیـنـمـت بــاز جـفـتـک پــــران
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه